Kordon Boyu

Bir tatil günü

Kordon Boyuna uzansam

Hemen kıyısında denizin

Beni bekleyen banka otursam.

Vakti ikindi vakti

Serin rüzgârlar esse

Bilirim senin kokunu getirmez

Gerçi sevmiyorum amma

Arada burnuma

Denizin ekşi kokusu gelse.

Yalnızlığı çeksem içime

Hep uzak duran ufka baksam

Yaktığım sigaradan

İçimdeki alevi söndürsün diye

Şöyle okkalı bir nefes alsam.

Gökyüzü yine mavi, puslu mavi

Martıların sevinci zaten sebepsiz

Ne aşk, ne ayrılık, ne sevda

Anlamsız, küçük ve beyaz bulutlar

Damlasız ve şimşeksiz

Var gibi yoklar.

Nedense her geldiğimde biri beni takip eder

Gölgem midir, gölgen midir bilemem

Bağlamış bir şeyler beni bir şeylere

Anlatmaya kalksam

İp diyemem, kordon diyemem.

Niye kordon demişler

Onu da bilmiyorum aslında

Kulağımda bira kokusuna sarılmış bir şarkı

İçinde yamalı gizli bir ayrılık kelimesi

Bir bayan söylüyor

Kim bilir hangi aşkla yanmış sesi.

Sevda diyeceğim

Daha sev demeden başlıyor sorgular

Beynim kıvrım kıvrım kıvranıyor acıdan

İyi ki kavuşmamışsın diyor bir ses sonunda

Bak, ayrılıkta ne tatlı acılar var.

Zamanda geri götüren bir rüzgâr esiyor

Bir göz kırpışı sonunda önündeyim

Toplayamıyoruz dökülen pişmanlıkları

Yüzümüzde yüreklerimizin çırpınışı

Sen birindesin ben diğerindeyim.

Çok garip

Bir görümlük hasretlerin ölümüymüş anladım

Ne ben yanımda umut getirmişim biraz, ne de sen

Bir martı çığlığıyla yine esti rüzgâr

Baktım, yine yakamozların arasında

Acılarımdı sevdayı sevdadan ayırıp gülümseyen.