Körebe

//İğreti bir basiret rüzgarında

Yok olacak avuçlarimdan bu sevda//

Kaçamak dokunuşlarımda bir tesadüf

İçimdeki gel gitlerden yorgunum

İlkbaharlarımı tüketmiş

Sonbahara dönüyorken yasam

Takılı kaldı artık yelkovan

Bir oyun sanki..

Körebe..

Gözlerim bağlı

Ben hep kör

Sen ebe..

Benim kalemim zaten kumdandı

Senin sadece bir dalgana dayandı.

Şimdi çek üstümden fırtınanı

İlk değil bu karmaşa,

Son değil bu med-cezir

En derin deniz dehlizlerin bile

Şah damarıma tünedi

Mesire yeri ruhumdan

Tenhalaştım..

Şimdi senin dudaklarında

Serin bir bahar!

Saçlarında gül kurusu

Pusu kuran gözlerinin

Karanlık gölgesinde esaretim

Hatırlamaya bile dayanamadığım

Düş yıkımları..

Perdelerimden taşındı güneş

Varlığında konuşmayan duvarlar

Cümleler sırtına yüklenip

Üstüme düşüyorlar

Oysa..

Kirpiklerinde oyalanırdı kuru ayazlarım

Ben..

Saçlarımdan ak düşmüş bir gülüşü

Öptüm boynundan..

Doğdum,doldum,uyudum

Al üstümden yorganı

Düşür artık beşiğinden

Büyüdüm..

Ateş aldı özlemler

Dumanında yakalandı hüzün

Tutuştup utancın çırası

Ve sarıldı dil yarası

Yokladım ceplerimi

Sildim astarından aşk kırıntılarını

Düşürürken dilinden adımı

Kim kaldırdıysa duvağını

Ona git...