Korku Dolu Bir Yemin

çaresizlekle soğutulan korkular aldatırbeni

çelişkiler yaşarım her gün

küçücük bir şehirde

gecemde kalem aklımda sen

seni anlatır her hece

yüreğim şaha kalkar gecenin üçünde

dile gelir kalem dökülür harfler korkusuz

ömrü kısadır oysa kağıdın

sabah ışığını görünce yırtılacağını bilir

çünkü korkularım var benim

anlatmaya korktuğum

bir sevdam var okunmasından korktuğum

öyle ya korkunun ecele faydası yok derler

ecelin korkuya faydası varmı

senin bana faydan varmı

aşkının bana faydası varmı

sensizliğin bana faydası varmı

bir yıkılışla başlayan sevdamın bana faydası varmı

isyan etmek belkide yaptığım

ama korkularım isyanıma engel

sevdam eğer olmuyacak duaya her gün secde etmekse

ve olmuyacağını bildiğim halde yinede ümidi kesmemekse

bir bekleyiş sonsuza kadar bir yeminse

sensizliğin karşısına çıkıp sensizliğe haykırmaksa

yanlızlığıda acıyıda sözleride kalemleri kağıtlarıda def et

Bir yemin varsa ortada

Sonsuza kadar başka rüzgarlara kapılmamaya Allaha...

ve bir söz varsa ortada yüreği kanatan...

ben vazgeçmem senden sensizliği her gün senle yaşasamda..

korkularım var benim

seni unutmak gibi

sana bir daha şiir yazamamak gibi

seni başka bir gözde başka bir kalpte görmek gibi

seni unutmak zorunda kalmak gibi.....