Korkunun Adı

Canımın çıkmasından değilde sakınarak,

Güneşini kaybeden çiçekler kadar çıplak

Kelepçeli kollarıma öylece bakarak

Bir mahkum kadar aciz,acımasız ve korkak

Mezarıma betondan bir gül koy, ağlayarak

Ben yetiştiririm onu, herkesten saklayarak

O zaman trene yetişirim çok çalışarak

Ama kalbimde yerin simsiyah atacak...