Korkuyorum

Seni sevmek istiyorum

Bir biçim vermek boşluğuma

Bir parçam gibi duyumsamak seni

Ama izin vermiyor yaşam

Seni içime buyur edemiyorum bir türlü

Sürekli bir uğultu var

Yaşam sürekli bir şeyler söylemeye çalışıyor sanki

Hep araya giriyor sesler

Boşluğumu hissedemez oluyorum o zaman

Ama o hep var olmaya devam ediyor

Yalnız kaldığımda odamda

Boşluğu hatırladığımda yeniden

Onu senle doldurmak istediğimde

Sabaha çok varken daha

Yaşam aramıza henüz girmezken

Özlüyorum en çok da seni

Ama söyleyemiyorum bunu sana bir türlü

Gözlerini kaçırmandan korkuyorum