Korkuyorum

kırlarda çiçekler açıyor rengarenk

gökkuşağı doğuyor sanki sen gelince aklıma

bazende kara bir bulut geliyor gözümün önüne

ne var ne yok bütün neşemi çalıyor benden

içim gülmek istiyor oysaki hayellerimde

ağlara takılmış balıklar gibi çırpınıyor yüreğim

ellerim hep açık düşen gözyaşlarımı topluyor

toprağa ne cemreler bırakmışım avuçlarımın arasından

kayıp gitmiş bütün tutamadıklarım kan renginde

gidişinle senden kalan tekşey gözlerim kaldı böyle

şimdi henüz körpe sevdalar yaşanırken bu şehirde

gözlerimde kalan neşeyi onlara çeviriyorum işte

onlarla bir oluyorum yeniden hatırlıyorum seni

kalabalıklarına karışıyorum sevgililerin ansızın

yıldızlar bırakıyorum onlar bilmeden üzerlerine

duvalar ediyorum yeri göğe katarak hemde

gerçek göz yaşlarımın üzerine yalvarıyorum

bozulmasın bu sevgiler yaşansın her daim diye

ben zaten yarım kaldığım yolda yürüyorum

ufkumdaki o kızıl gün batımıda çok uzak

BEN

sahte aşklardan korkuyorum

korkuyorum sahte sevgilerdende