Körpe Solan Düşlerin Gölgesi

Her aydınlık günün yitiminde

bilirim ki aksam sancısıyla gelir

ümüğünü sıkıp körpe umutlarımın

bitimini başlangıçtan önce getirir

baharı es geçip

güzde şöye bir duran

kışta karla kalbimi karartan zemheriye bırakır beni

cami avlusunda yetim kalan

minik bir yürektir artık sayfası solan ömrüm

yağmurun parlattığı asfaltlar

bir bir yutarkan gölgerimi

ben hangi kuytulukta

nasıl bir gurbete sıla olurum

bakiyesi,mevduatı ve hesabı sana dönmüşken

bu kalbin harcanmışlığı

senden bir pembe düş yarattım

son durağa ilerleyen ömrün gençlğinde

bir umuta bin sevda sığdrıp sana uçurdum

körpeyken solan düşlerin gölgesinden