Korsan Seyyareler

Zemheri akşamların tipi kokan nefesinde,

Üşürken kırlangıçlar aşiyan mekanlarında

Tutsak olur hava limanlarında

Umut yolcusu teyyareler...

Turnaların göç ettiği yerde,

Maviyi kaplar siyah bir perde

Gizemli yıldızlar belirirken her yerde,

Götürür ruhumu fezada gezinen seyyareler

Vitrin camlarına çarpan akisler düştükçe şakaklarıma,

Celi bir mimari yükselir şafaklarıma

Yıkılırken bu derin yapı ruhumun derin gönençlerine

Güneşin doğduğu yere uçar ansızın

Umut yolcusu teyyareler

Ve sonra;

Karlar eridikçe günyüzünü gören toprak,

Azad eder kardelenleri açar bağrında

Dalında filizlendikçe her yeni yaprak,

Bir yarasa misali karanlığın örtüsünden sarkan yıldızlar

Söndükçe birer birer,

Ruhumu testlim eder korsan seyyareler...