Kötü Elektrikçi

Ve kesildi elektrik

Elektrikçi ölünce

Çarpmıyor artık kimseyi elektrik ve aşk

Sadece

Elektrik aldığını sananlar kaldı geriye

Bir yalancı emzik gibi

Zayıf akımlar diyorum ben onlara

Telgraf telleri yok

Fiber optik kabloların içinden geçiyor aşk

Benim harcım değil zaten

Yürekte kopan kabloları bağlamak

Henüz öyle bir bir pensem de yok

Ölünce bir çiçeği öldüreceğim

Kanla karışık bir şeydir ölüm bende

Acı bir bekleyişdir içimde

Halata bakmanın verdiği yorgunluk

Salıncakta sallanmak

Ölüm yeri

Çocuk parkı

Üstüne düştüğüm çiçekler

Bir gün üstümde soluyacaklar

Unutulacak yani zamanla bakışlarım

Zaman denen tünelde

Göçükte kaybolacak yüzüm

Gövdem ne kadar güzel

Lakin

Acılarımı çekemeyecek fotoğraf makineleri

Ama aranacak yanım olmayacak mı?

Zambaklar gibi en ıssız yerlerde açan yalnızlığım

Şehiri kıskandıran ayaklarım

Dağlardan gelen rüzgarlar gibi sert gövdem

Karıncalar arasında bir karınca kadar güzel yüreğim

Çocuklara ve güvercinlere yakışan ellerim

Güllere olan aşkım

Ve savaşım

Unutulmayacak gibi değil

Evet

Herkesin bildiği gibi

Kahpe zaman

Yaşamak için korku güvercinlere yakışır

Ve benim için,

Yolları yorgun gösteren tabela

Dersini verememiş bir talebe

Nötr gibidir

Bakır kabloları kesmenin güzelliği gibi bir elektrikçinin en güzel işi

Gülüşün bende kısa devre

Ömer Altıntaş