Köy İnsanı Yeniler

şimdi

ve hiçbir zaman

bin bir hatırayı saklayan anılardan

koparamaz kimse bizi

en dokunaklı günler ve gecelerde

yılların

günlerin yorulduğu mevsimlerde

sessiz suskun bekledi Köy

Kimler geldi kimler geçti

Acı bir reçete gibi yaşandı hayatlar

Gözyaşlarımızı tutamadık

Yakın uzak kaybettiklerimiz oldu

Kuytu yalnızlıklar seçtik kendimize

Kah gurbetlere attık kendimizi

Kah

Bağa bahçeye toprağa serdik düşlerimizi

Sıktık dişimizi

Kayboldukça kendimiz olamadık

Öç aldı gurbet günleri

Yaktı yıktı sildi bizi

Eksildik

Eski yeni tablolar gibi asılı başımızda

Toprağın rengi bereketi

Durdurulamaz sevinci

Bağlar ve

Payam ağaçlar’ın dirilişi

Bambaşka oldu değişti Köy

Tepelerden esen rüzgarın önünde

Kalplerimiz yeniden yenilendi

Yarınlarımızı yitirmedik böylece ..

29.07.2022 / istanbul