Köy Yeniler İnsanı
şimdi
ve hiçbir zaman
bin bir hatırayı saklayan anılardan
koparamaz kimse bizi
en dokunaklı günler ve gecelerde
yılların
günlerin yorulduğu mevsimlerde
sessiz suskun bekledi KÖY
Kimler geldi kimler geçti
Acı bir reçete gibi yaşandı hayatlar
Gözyaşlarımızı tutamadık
Yakın uzak kaybettiklerimiz oldu
Kuytu yalnızlıklar seçtik kendimize
Kah gurbetlere attık kendimizi
Kah
Bağa bahçeye toprağa serdik düşlerimizi
Sıktık dişimizi
Kayboldukça kendimiz olamadık
Öç aldı gurbet günleri
Yaktı yıktı sildi bizi
Eksildik ,oysa KÖY
Eski yeni tablolar gibi asılı başımızda
Toprağın rengi , bereketi , memleket kokusu
Durdurulamaz sevinçlerle gelişti
Köprü ile başlayan değişim
Bağlar ve Payam’ların dirilişi
Değiştirdi kendini yeniledi KÖY
Tepelerden esen rüzgarın önünde
Dutlar döküldükçe bahçelerde
Sarat sarat kuru dut toplanır
Olgunlaşınca ceviz payam çırpılır
Bereketli bostanlar verdikçe
Yer kalmazdı heybe gözlerinde
Hatırladıkça güzellikleri gurbette
Kalplerimiz heyecan içinde
Yarınlarımızı yitirmedik böylece
Geldik gördük yenilendik döndük ..
05.01.2024/İstanbul