Köy Yollari

Cesaretin sınandığı yerdir köy yolları

Ölüme meydan okurcasına

Riskli... Ve

Yaşamla ölüm arasındaki

İnce çizgide yürüyebilmek kadar

İman gerektirir.

Köye atılan her adım yaşamdan bir yürektir.

Gözleri ıslak her nehrin tükenmişliğinde

Suçlu bir yılan gibi sessiz kavislenir

Dağların boyunduruğunda yollar.

Yaşamak bir cesarettir ölümün avuçlarında.

Uçurumların ölüm tehdidi yüreğinin ortasına

Batırıyorsa her gün hançerin

Kolay değildir hiçbir terk ediş, kalışlar ateşten gömlek...

Çocuklar, eli kınalı analar bekleyenler...

Her yol bir yolcuya gebe, yolcular hasrete

Yollara yakışır mı alıkoymak insanları gurbete.

Dudaklarında raks ederken kelimeler

Kalbinden bir buhran gelir, gözlerinden düşer fenerler.

Kartal sesleri yalçın

Kayaçlardan yükselir, aşağı uçurumlar...

İçinden bir şeyler düşecek gibi olunca

Ölümlüler!

Sana ölmeyi tavsiye ediyor.

Boğuk sesleri inliyor rüzgârların sırtında.

Oysa bir melanet kadar ağırdır taşıması

Bir şoförün onca vebali ve

Hayatları bir direksiyona emanet onca canın ölün portresi...

Çok zordur kaderin bedduası.

Varsındır şimdi

Birazdanın olmaması...

Ölüm bir çığlık kadar yakın!

Kırm kırm seslerinde seker tekerlekler

Çakıl taşlarının sırtında

Ölüme ramakta dönersin.

Bir an gibi gelir tüm yaşadıkların

Var olmak bu dönüşte de

Bir sonrakinde yok olabilme ihtimali

Tüylerini ürpertir insanı.

Ey uçurumlar!

Ölüme davet mi var?

Nedir bu tehdit ölümle?

Korkutmak ve bu gözleri

Bir daha görmemekle...