Köylü Babalar
Gök gürlüyor
İnsanlar sağır
Yaşlandı dünya
Dönmekden yorgun
Nereye gidiyor anlamını yitirerek bilen yok
Halbuki dünya küçük su birikintisi değil
Toprak su gece ve gündüz
Bizim için yağıyor yağmur
Bizim için güneşin doğuşu
Bizim için
İnanlar hangi dünyada iseler diğerine sağır
Ve güneş doğuyor
Köylü ayakta
Saat altıda inekleri sığıra katıyor anneler
Evde soba yanıyor
Babası ile tarlaya giden çocuk
okulun bahçesinden geçerken biraz üzgün
Ve kargalar uçuyor gökyüzünde
Güneşe gülümseyen solucanlar kargalardan habersiz
Tarlayı süren adam yorgun
Çocuk o ara kurşun askerlerle sefere çıkmaktadır
Ki babası suya gönderiyor onu
Minicik yüreği çarpa çarpa yaşlanmayı öğreniyor çocuk
Bir güz büyümektedir yüreğinde adamın
Bir güz
Söğüt ağaçlarının gölgesinde durgun biraz düşünceli.
Buruşan ellerine bakıyor
Kahır
Şeytanları taşlamak için namaza duruyor adam.
Sonra tarlaya uzanıyor
Toprak ve babam ne güzel uyuyor.
(Babamla tarlada bir gün.)
Ömer Altıntaş