Koza... Kabuk... Kitap

kendini

resim zanneden bir tuvalin ömrü

ne kadardır

koza konuşan

güneş susan bir kelebek çalımıyla...

ıslığımı

en yasal göçlerimden birine ekledim

ardımda şehrimsi kasabalar

suların taammüden asıldığı

ritimsiz ıslak çimenler...

açlıktan bezmiş sapsarı yollar...

kimlik geçmeyen bir koy arıyorum

kimliğimi kaybetmeyi düşlediğim bir koyak

kaybettiğim günah...

oysa sırtımdaki kabuk

en belirgin suçlardan çıktığını haykırdı

duydunuz mu

şimdi

her istasyon

iskele

durak

kendi öyküsünü kusan

okunmayan bir kitap...