Kozmosta Bir Koğuş

Üstün aklın hükmünde abdal kuluna döndüm

Bize meçhul âlemde aşkı aşkına gömdüm

Evrende bir infîlâk sonra sonsuz ıssızlık

Kâinat kitabının içi korkunç yalnızlık

Yüzeydeki büyükler ücrada minik bir top

Mukayese etmeye yetmez mi bir izotop?

Yıldızlar baş ucumda aramda yok mesafe

Oğlum! Seyr-ü seferler sanki birer hurafe

Dünyan ise kozmosta bir tozdan koğuş gibi

Tek nefesin idraki yeniden doğuş gibi

Çoklukta yok olurken yokta var çizdi ressam

Şimdi cilbabı riya ruhu sorguya assam

Tende çalmaya başlar günahlardan serenat

Pişmanlık utancıyla üryan kalır hasenat

Hedef, arzu lâl olur biter tul- u emelin

Oğlum! Gerçek şahidin dünyadaki amelin

Dünyan ise kozmosta bir tozdan koğuş gibi

Tek nefesin idraki yeniden doğuş gibi

Bedenleri rehinde insanoğlu dölüsün

Arafatta sorguda, teneşirde ölüsün

Evrende samanyolu minicik bir pencere

Milyar üstü yıldızlar 'Eyvah!' taki cendere

Ne Dünya ne de Güneş adı anılmaz mekan

Oğlum! Bundan ötesi cihanlar üstü cihan

Dünyan ise kozmosta bir tozdan koğuş gibi

Tek nefesin idraki yeniden doğuş gibi

Tefekküre vakit dar, sanma sakın vakit var

Galaksi eteğinde Dünya üç saat kadar

Kaç milyon insan öldü kaçı kaldı kürede

Güneş her gün doğuyor batıyor bu sürede

Bunca varlık seferber yürüyen an içinde

Oğlum! Gör ki zamanın zaman zaman içinde

Dünyan ise kozmosta bir tozdan koğuş gibi

Tek nefesin idraki yeniden doğuş gibi

Anlamak istiyorsan nasılı ve niçini

Önce anlamak gerek varlıktaki hiçini

Sesin bir iğne ucu renk dediğin iki renk

Başka âlemde varlık bize aykırı ahenk

Koku his ve duygular ancak kendine göre

Oğlum! Senin idrakin aklın dengine göre

Dünyan ise kozmosta bir tozdan koğuş gibi

Tek nefesin idraki yeniden doğuş gibi

Gök yere uzandıysa inkârdaki kahırdan

Arş titremeye başlar ansızın bir sahurdan

Vakit dolana kadar görüldü çok alamet

Kopar zaman dilimi o an başlar kıyamet

Zaman mekân izafi ölçüler izafidir

Oğlum! Cürmünü bilen ulema ve sâfidir

Dünyan ise kozmosta bir tozdan koğuş gibi

Tek nefesin idraki yeniden doğuş gibi

Üstün aklın hükmünde abdal kuluna döndüm

Bize meçhul âlemde aşkı aşkına gömdüm

Tarif edilmez dehşet; akıl, izan kaybolur

Öğrendim dediklerin medcezirde gayb olur

Sanma ki mesafeler vasıtayla aşılır

Oğlum! İlim marifet, görmeyene şaşılır

Dünyan ise kozmosta bir tozdan koğuş gibi

Tek nefesin idraki yeniden doğuş gibi

MAJ

Tul-u Emel: Hiç ölmeyecek gibi dünyaya dalmak ve düşünmek.