Kramp

titrek,

uğultulu

yalnızlığından

geliyorum bu kocamış şehrin

ölüm doğuran kramptır kök geçmişim

değişmeyen tek flu renktir içime darbelenişim

dilim

ikinci el

çığırtkan sessizlik

üstüm başım, gözüm, kaşım

delik, deşik kozasız kelebek çıkmazı

kendimden mi başlamalıyım ölmeye bilmiyorum

adım,

adımlarım

susuz toprak

kurak bir iklimdir aklım

hangi buluta, hangi yağmura

dudak açtıysam bir o kadar çölleşti kasıklarım...