Kriminal Mektup

Bel kıvrımına çöreklenen kurtlar tenimi kemirirken

Gördüklerimden korkarsam namerdim!

Havva ana göbek bağımı kestiği gün kadın oldum.

Duvar diplerinde ayak sürüyen şeytanlar giriyor kanıma

Adı koyulmamış masallarda

Düş mahzenlerimi boşaltıyor periler

Şefkatim kucaklıyor günahın çirkin yüzünü.

Bakire yas'lar evlatlık ediniyorum,

Külleri herhangi bir bedenden koparılmış.

Tepkisiz izliyorum gençliğimin yağmalanmasını.

Her şafak vakti kesiyorum

Saçlarımla büyüyen merhametimi.

Bir tek;

Umut tiryakiliğimi koruyorum insanlardan.

Dönüp geleceğin gün,

Kudüs kadar kutsal hücrelerimde.

Gövdemde ağlayan o kadar çok yalnızlık varken

Ben uzaklaşan adımlarının arkasından

Kahkaha atıyorum

Arş cinnetimle titriyor.

Acılarımı yedi kat aklımda sınıflandırıyorum

En çokta,

Başının yokluğu vuruyor dizlerimden.

Çocukluğumda ellerime koyulan kına kokusunun yerini

Toprak kokusu aldı.

Ve en kötüsü sevgilim,

Dudağımdaki ruj bu ayıbımı örtmüyor artık.

Duy bayım!

Kader deyip alnında taşıdığın şey

Aşk'ının namus lekesi.

Kasığımdaki sevişmeler mülteci

Sevinçlerim iki eksik, bir fazla

Heyecanlarım, omuzumdaki öpüşünün bıraktığı

Enkazın altında gömülü.

Yastığımın altında sakladığım cüzzamlı vefalar

Gönderemediğim mektupların gardiyanı.

Ve,

Küstah bilgelerin

Ham kehanetleri kadar ucuz

Ceset pazarlarındaki nedamet!

Ama öyle ya,

Hayata sızlanmak nankörlük,

Gözyaşlarımızı insanlara göstermek bize haram!

Çünkü biz,

Tercihlerimizi tecrübe edip,

Çekilmiştik sırçadan köşkümüze.