Kronos'un Sopası

galiba atalarımdan mirastı

sırtımdan inmeyen sopası...

zaman zaman sırp eşkiyasıydı

boşnak kızına musallat

dogmalarından doğru

doğmamış çocuklarımı

karnımda bıçaklayan...

ihtilaldi bazan

düşlerimi darağaçlarında sallandıran

tanklarıyla

tüfekleriyle/ yollarımı tıkayan...

karanlık gecelerde

sorgu işkencelerimde

namlusu hep üzerimde

bir gardiyandı kimi zaman...

yalvar yakar ateşkeslerimi

tek taraflı bozan

bir düşmandı her zaman

...

işte o eli sopalı nemrut adam

gördüm inan/ korkuyor senden

bir köşede pusup

tehdit etse de uzaktan

dokunamıyor ya yanında

sırf bundan...

dışarıda yine yapışsa da yakama

biraz soluklanıyorum ya o anlarda

bu işte

gerisi yalan