Kucağında Aşk Döşeği

seni zindan karası gökyüzünün altında,

beklemeye mecbur değilim

nefesimle dağıtıp göğün sırtına yapışan o uğursuz bulutları,

sana geleceğim

takip ederek gözlerinde parlayan yıldızları...

beraber soluduğumuz an,

uğruna yıllanmış şarap tadında bu sevdayı

işte o zaman, muradıma ereceğim...

sen şimdi bir vuslat sofrası kur ikimize

ve otur başucuna hayallerimizin

adımlarımın altında mesafeler yok olur

ve kalp atışlarım duyulur çığlığında sessizliğin...

sen şimdi kucağında bir aşk döşeği kur

bu kısacık ayrılık, nazar boncuğu olur sevgimizin

adım yazılır kaldırımlara, sana yol olur

hasret, kaybolur derinlerinde ayak izlerimin...

beraber soluduğumuz an,

ayrılık suyuna inat yeşillenen baharları

işte o zaman, muradıma ereceğim...