Küçük Bir Sahne

Yağmurun sesinden

Bahçeye doğru yürürken

Kendimle baş başa

Kaldım ben

Sen senken henüz

Değişmemiş bir çiçekken

Anne elinde

Ben çizgimi çiziyordum

Öylece

Sessizce

Koşuyordum

Bu caddelerden

Bir tutam saç uğruna

Yakıyordum

Yakınıyordum

Tik takın saatlerinde

Zamanı diliyordum

İstiyordum

Biliyordum

Gelecekti bu haber

Uçuracaktı öteki sahneye

Bu replik

Tenim delik

Gözlüğümün gece görüşü nöbetindeyken

Henüz

Aklıma kazıyordum o finali

Ve bir umut

Avuçlarımdayken yüzün

Ve henüz

Söylenmemişken son sözüm..

01.06.2023