Küçük Boyaci

Şehrin ana bulvarında yürüyorum mevsim sonbaharın sonu

Yerler ıslak hava üşütecek kadar soğuk biraz da yağmurlu

Tahtadan köhne bir boyacı sandığı önünde minik bir yavru

Üşüdüğü halinden belli, iki eli de morarmış akıyordu burnu

Sandığın başında boynu bükük gözleri de bir noktaya dalmış

Haline üzülüp, merak ettim sordum annesi babası var mıymış

Var dedi cılız sesle, kendiside daha ilkokul birinci sınıftaymış

Hadi evine git dedim, evdekiler parasız gidince kızıyorlarmış

Hey gidinin dünyası dedim, bu çocuğun parayla pulla işine

Kendisinden küçük olan bir kardeşi daha varmış evlerinde

Bu yaşta geçimlerine ortak edilmiş ama, annesi yine hamile

Lanetler okumak geldi içimden, olamaz böyle sorumsuz aile

Sorup öğreniyorum, babası geziyormuş iş bulursa çalışıyormuş

O minnacık yavruyu her halde kocaman delikanlı sanıyormuş

Vermiş eline boyacı sandığını onun elinden geçim umuyormuş

Akşam eve, şu kadar kazanıp getir diyecek kadar duygusuzmuş

Verdim harçlığını, git artık evine sen daha küçücüksün dedim

Soğuk havada üşüyüp hasta olacağını, çıkmamasını söyledim

Bedesten mahallesinde oturuyorlarmış, nasıl gitti merak ettim

O mahzun, o günahsız halini unutamadım günlerce ezber ettim

Bir zaman sonra, giderken çarşıya bir görüntüye meraklandım

Havalar daha da soğumuştu, bir boyacı sandığı dipte kaldırımın

Sandıkla bina arasında bir zavallıcık uzanmış geçmiş kendinden

Yaklaştım, o çocuktu gördüğüm, karşıma çıktı aklımdan geçen

Hali daha da perişan, apartmanın bodrum mazgalında uyumuş

Onu uyutan bodrum katından gelen kaloriferin sıcaklığıymış

Belki okula da gitmemiş, belki açlıktan içi geçip orada bayılmış

Kahrettim yine, memlekette ne kadar vicdansız aileler varmış

Daha şimdiden boğuşurken yaşamla bu çocuk nasıl büyüyecek

İşle aşla uğraşırken şimdiden, sevgiyi ve şefkati kimden görecek

Yaşayamadan çocukluğunu, hep çileli geçen yıllarını biriktirecek

Yıpranan duygularla viraneye dönecek hayatını nasıl sürdürecek

Yüce yaradan veriyor ailelere tertemiz ve günahsız melekleri akça

Kadrini kıymetini bilmiyor kimileri karartıyor dünyalarını rahatça

Böyle aileler varken millette huzur mümkün değil, olmaz ki asla

Çaba sarf etmeli sağlıklı aile, sağlıklı toplum için çare yok ki başka