Küçük Harfli Kopuk Kopuk

karanlığın sahnesinde ipekten yumuşaktı unutulmak

unutulmaktan korkmamaktı büyümek sessizliğin hatırına

dün uyanmanın tadına doyamadı ürpermek yalan dolu

bize zorla biçilmiş ömrü yaşıyoruz sırf ölmek için

tüm güzellikleri kapsıyor adın nedensizce ve bir solukta

nedensizce bir solukta geldim adsız ve soluksuz gideceğim

coşkun bir yağmura dönüşünce şımarıklığı hüznünün

yanağından süzülen iki selde de boğulan benim

sabah koşturmacasında sırtıma vuran ilk gün ışığım

mutluyum seninle bir anlığına annemin dizlerindeyim

gizemli sulara dokunacak gibiyim ağrılı bedeninde

hıçkırarak ağladığımda son nefesinde kendinden kaçışının

hayat cümlem imlasız başlığı yok yalnızlıklarımın

küçük harfli odalardan bakıyorum uçsuz bucaksızlığına

dönemeçlerin ardını bilmeden durmamaktır denize doğru

aşk intiharla evlidir yalnızlık ve ayrılık adlı iki çocuklu

mavi yanıltıcıdır esmer tutkularda gri güneşli

sıcağı sıcağına yaşanmalıdır sevişmek ölesiye