Küçüldük

Şehirler büyüdü, yollar uzadı,

Ama biz daraldık içimizde,

Ne bir selam kaldı pencerelerde,

Ne de kahkaha eski sokaklarda.

Bir zamanlar ellerimiz sıcaktı,

Şeker atardı babam pencereden,

Çocuklar sevinçle kapışırdı,

Bir avuç mutluluk yetiyordu herkese.

Şimdi ne şeker var ne de atan,

Ne bayram kapı çalıyor,

Ne de biz eski biziz artık,

Sadece mesajlar geçiyor ekrandan.

Masada bir boşluk, içimizde koca bir eksik,

Annem yok artık, pencere sessiz,

Oturduğu yerde hatıralar üşüyor,

Ben ise önünden geçmeye korkuyorum.

Sokaklar yok, gökdelenler var,

Cam yüzeylerde ruhsuz yansımalar,

Ziyaretler unutuldu, eller üşüdü,

Artık insanlar birbirine dokunamıyor.

Ve bayramlar geçiyor,

Biz eksiliyoruz…

Şehirler büyüyor,

Ama biz küçüldük.