Kudret-i İlahiden

Yine kirişi kırdı hasret

Bahar geliyor derken vuslata

Acıma duygusu yok

Katırlığım tuttu sanki başladım inada

Tutuklu kaldım mevsimde

Dağlarıma duman düşer benim

Hep başkasında yaşamın dümeni

Biz sanki kiralık bir gemi

Sabrım tüketirken bir tabaka tütün

Gocunma aslanım

Şiirdir mısradır serbesttir senin türkün

Hay ben senin ...?

Dur yazma şair bir huylanan olur

Mısraları alır üzerine

Ben böyle insanlığın tüküreyim eserine

Bırak sal eşeğini çayıra...

Koyma gelse de koyma ahıra

İtibarın olsun

Olsun artık katıra...

Ne zamanı ayır

Nede zamana yenil

Varsın anlamasın seni okuma bilmez dingil

Sen aksını sapma merkezden

Gelene ağam derler buralarda ve-lakin paşadır giden...

Üretim yeridir bacası tüten

Alevler çıkar

Yakar etrafı feryada

Eğer sen cümleleri doğru tüketirsen

Hay anasını sattığımın dünyası

Değer verdiklerimiz de

Vermediklerimiz de

Bir bir gidiyor

Terk ediyor memleketten

İnanma melemelerine

Farkları olmaz onların çakal ile tilkiden...

Ulan yine dayandık sona

Yine kopamadık içimizdeki namussuz sevgiden

Heyhat ne bilsinler

Sevgimiz kudret-i İlahiden...