Küflenmiş Bir Akşam

Zamanın tam kalbine en derinden

Saplanmış durur kör bir hançer.

Duvarlardan sökülür gölgenin pası,

Sırtında dilsiz dağların kamburu,

Penceremde küflenmiş bir akşam...

Kime bu feryadın, kime bu ahın?

Kaderi geceden kara yüreğim...

Gülersem zaman şaşırır belki,

Ağlarsam ömrüme ziyan...