Küfredeceksin

Ruhumu dara çektiğim andan beri günahsızım

Yarım kalan bir hayatın mahkûmiyeti

Zor be canan

Hem tufanım

Hem de kasırga

Kendi rüzgârımda savrulanım

Yorgunluğum bundan kalma

Gecenin perdesini çekmeyi unuttum

Güneş uykuda

Sen

Günahlarını kolla

Arsızlaşıyor

Gecenin bir vakti

Ben yolumu bulurum

Karanlığı yırtacak güçteyim

Bilirim her yangın

Közünde yanıp küllenecek

Gün gelecek bir esintide dahi savrulacak

Ve

Her şey zaman içerisinde unutulacak

Sadece

İçindeki yaran zaman zaman kanayacak

Derinden bir off çekip

Gözlerin yağmura tutulacak

Kanayacaksın usulca

Kimseler bilmeyecek

Yüzündeki tebessüm maskesini yalnızken çıkaracaksın

Acınla yüzleşip

Kendine sarılacaksın

Üşüyeceksin

Dilinde don tutmuş

Sözleri gözyaşınla çözerken

Hayata isyanın olacak

Ana avrat küfredeceksin