Küfürlerim

adını tükürüyorum...

sabahın dördü...

kusacağım kanla karışık

öyle iğrençsin ki içimde

sanki kokuşmuş bir balık...

önce küfürlerim geliyor ağzıma

anan,bacın,soyun,sülalen...

ip gibi diziyorum, nüfus kalabalık

ağzıma kadar dolmuşum

dilim bütün küfürlere alışık...

adını tükürüyorum...

ertesi sabah olmuş...

ön takıları bitmek bilmeyen adını !

"bir zamanlar sevdim" dediğim...

kadını tükürüyorum !

(Yorgun Eylül Düşleri)