Kul Ayrıldı Kuldan

Evvel yaratıldı âlem-i ruhta insan

Molekülü bol, balçıklı çamurdan

Her maddenin zerresi karışık sudan

Ahir, kul unuttu geldiğini topraktan

Ağlayarak geldi dünyaya anadan

Farklı bir âlemde uyandı uykudan

Farkı yoktu padişahtan, sultandan

O âlemde kul eli uzaktı saraydan

Masumdu gözün açtığında dünyaya

Muhtaçtı bir damla süte, mamaya

Allah ücretini peşin vermişti anaya

Kul bulaştırdı yavruyu suça, belaya

Ayrım yapmadı yaradılışta Yaratan

Üstün kıldı insanı tüm mahlûkattan

Haberdar etti kulu dini İslam'dan

Kul ayrıldı takvasıyla zelil kuldan

Rabb katında tüm kullarını kıldı eşit

Kul kıldı, kulu kuldan üstün ve elit

Hesap sormadı kula olmadan reşit

Suçlu kul koydu hak kapısına kilit

Bol bol yaydı rızkını âlem-i cihana

Helal yiyen kul çıktı yüksek divana

Hak yol gösterdi Rabbim kullarına

Sapıttı kul, saptı cehennem yoluna

Fıtratı İslam üzere yaratıldı insan

Akıl ve ruhla donattı onu Rahman

İndirdi yol gösterici olan Kur'an-ı

Lakin kul unuttu yaratan Rahman-ı

Siyah, beyaz demedi Rabbim kuluna

Fakir, zengin varacak elbet huzura

Mizanda bakılacak ameline imanına

Kul kuldan ayrılacak çıkacak huzura