Kulağıma Yazılmamış Aşk Şiirleri Fısıldayan

-Hazan yaprakları gibi döküldü tüm ümitler

Ağ düşmüş saçlarımdı avuçlarımda -

Gökyüzü gibi karanlıktı yüreğim yelkenleri yırtılmış

Bir ahşap gemiydi belki de fırtınalar koparken denizde

Korur sandım mendireğim

Karaya oturdum

Sevgiyle geçen sımsıcak bir yaz yaşıyordum oysa

Ta ki güneş saklanıp ısıtmaz olunca eskisi gibi

Simsiyah, küme küme bulutlar

Arsız rüzgâra esir olup bir oraya bir buraya sürüklenip dururlar

İşte böyle kısa günlerin ardında

Hüküm sürmeye başladı uykularımı esir alan

Upuzun zalim geceler

Aklım takılı kaldı o güzelim, o mutlu, o umutlu yaz günlerimize

Hani gezdiğimiz sahilde el ele mehtap oynaşırken yakamozlarla

Biz seninle ikimiz kenetlenmiş ellerle otururken diz dize

Dalar giderdik ya olmayacak hayal denizine

Bakışarak göz göze

Ve şimdi işte o eski günlere gittim nedense

Dudaklarında gülücükler

Dilinde o eski şarkıyı mırıldanışını hatırlayınca

Sen miydin !!!

Kulağıma yazılmamış aşk şiirleri fısıldayan

Düşünmeden edemedim...

Ne çabuk geçti bu yaz

Hani

Hızla gelip geçen şeyleri anlatmak için hep derler ya

"Yaz yağmuru gibiydi"

İşte öyle...

Ama sevgim sonsuza kadar yağsa bitmez

O güzel toprak kokusu hala daha burnumda

İstesem de gitmez

İşte böyle sevgili

Tükenince yazdan kalma son günler birer birer

Ruhumda hazan mevsimini başlattın

Ve sonra da arkana bakmadan kaybolup gittin

Aramadın

Sormadın

Kim bilir şimdi nerde

Kim bilir kiminlesin...

eylül iki bin on iki