Kulağımın Arkasına Sakladım Tanrı'yı
Kulağımın arkasına sakladım Tanrı'yı
Döküp tüm günahlarımı avuçlarıma
Pembemsi bir gülümseyişle Şeytan'ı karşıladım
Kimse bilmiyordu nedenli sağır olduğumu
Oysa Tanrı var gücüyle bağırıyordu üzenginin az gerisinden
Ve kulak zarımı örseliyordu çığlıkları...
Kulağımın arkasına sakladım Tanrı'yı
Boynuma damlıyordu kanı meleklerin
Süzülürken göğsümün üstünden kasıklarıma doğru pişmanlıklar
Ben beddualar biriktiriyordum çarşaf çarşaf
Biliyordum
Soluklansam bir nefes aralığı kadar
Ölüm melekleri sarmalayacaktı her yanımı...
Kulağımın arkasına sakladım Tanrı'yı
Sonra kendimi sakladım Tanrı'nın arkasına
Dikildim Hutave'nin karşısına bağırdım
?'Alın ulan beni içeriye
Yoksa yakarım dünyadanlığınızı''
Ki yangındı zaten bağırdıklarım
Saçmaladım...
Kulağımın arkasına sakladım Tanrı'yı
Sonra onu sakladım Tanrı'nın arkasına
Ve kestim attım kulağımı
Bir daha da görmedim
Ne Tanrı'yı
Ne de onu
...