Küle Dönmüş Gönlüm Şafaksız
Adını sildim alfabemden
Saklı bir tebessümdün afakımda
Şimdi şiirlerde kesişen yollarda yokuş
Ah aklıma gömdüğüm buseler titrer
Dudak ucu yaralar ağlar şarkılarımda
Yazamadığım gün adını tutuşur hasır altı ahlarım
Kavrulur nazarımda savruk şiirler
Bana bir yalan boyu uzar yokluğun
Gölgen ikindi vakti yitti
Unuttuğum gün harf harf adını
Karanlık olmuş yağıyor gözlerimde yokluğun
Yazmaya doyamadığım şiirler şifasız
Meramım akıyor gök kubbeden
Sızım sızım sızıyor tebessüme aşina gözlerimden sağanak
Nisan penceresinde ağlıyor mevsimlerim
Acının tasası lisanıma çöreklenmiş gitmiyor
Aşk denen tatlı bir nağme kulaklarımda çınlıyor
Meylimdin yaz öncesi iklimler gibi suretinde yittiğim
Şimdi bir perdedir unuttuğum adın
Gözümü dağladım ç/alıntı şiirler okumuyorum
Ahımın matem boyalı rengiyle yazıyorum adını
Yanık kokulu bir melodiyle ağlarken avazım
İsyan okuyorum artık küle dönmüş gönlüm ş/afaksız