Külhanbeyi Sevdası

birazdan gece düşer kızıl sakallarına

ve yaprakları üşür iğde ağaçlarının

o külhanbeyi bıyıklarının altında

ısırılmaktan yarası kanar dudaklarının

saçları kızgın denizlerin dalgalarıdır

yatırır yumulmuş sağ gözünün o yana

yangın ateşi değil, bakışlarıdır

alev alev dökülen kaldırımlara

çektikçe çoğalan sabır taşıdır

gümüş tesbihinde takırdayan o kavga

nasıl bir acıymış ki can dayanır!

tozlu raflarda delik deşik bir sevda

hatırladıkça beliren damarlarıdır

keskin birer bıçak gibi şakaklarında

bellediği tek bir kadın vardır

dolaşıp durur can gibi şah damarında

mum gibi eriyen mısralarımda

yaşanmış hikayesidir bir delikanlının

ne bugün görülmüştür ne eski zamanlarda

solduğu çiçekleri böyle sevdaların