Kulübedeki Nöbetçi Âşık

Öyle bir mimardın ki

Bedenimde, ruhuma en dokunan yerine

Özene bezene inşa etmiştin yazlığını

Yılın bir iki haftası gelir,

kalır,

ama

giderdin.

Bense koca bir kış soğuğunu emerdim ciğerlerime

Ki yaz çabuk gelsin diye

Gelmezdi yazlar

Dolmazdı yazbozlar

İçine girdiğim yapbozlar dönerdi yaza

Buza dönerdi içime düştüğünde hasretin

Ciğerlerimi zincirle boğan soğuğu karalayamadım

Hasretinin acısını yaraladım

İzmarit saplı yuttuğum dumanla

Zincirleri kanırttım,

Yaraladım da,

Kanattım da acını

Hasretinden daha acı sızı verir diye

Tütün yarası deyip avuttum ruhumu

Yeri geldi sana susayan yüzümü gözümü

Bir yumrukta paramparça ettim de

Ve yüreğimin yumruğumda gümbürdeyişini tattım

Acını tatmamak için

İç geçirdim

Gözlerim kan çanağı olana dek

Avcuma diş de geçirdim

Sek olmasa da tattım acını inan

Kimliğime mazoşist jiletinden sıçramasın artık kan

Dedim ya

Ruhuma açtığın acı yaranın

Beynime giden yolunu

Jiletle kesip,izmarite bandım

İçtim diyorum

Canlı kanlı,pıhtı pıhtı

Yara bere içinde

Sanki ara vermişçesine

Soyut acıyı somutlaştırdım

Yani bastırdım derim kapanana dek

Yazlar gelene dek

Ölümle burun buruna getirdiğin ömrüme

Kalıcılığını sun dedim

Ve yetişemedin son yazıma ne yazık ki

Şimdi ben

Kalmayıp ta gitmelerine son veresin diye

Güneşin hiç batmayıp

Yazın hiç bitmediği

Güneye nazır arsa satın aldım

Gelip yazlığını inşa et

Etme erken gel

Burada ne kesici alet

Ne de kesilecek ten var