Kulun Kulu

bir

gam

tüner

pıhtısında

önce geceye

yutkunur sefil baykuş

sorguya çekilmeden kehanet

ne

yazı,

ne ayazı

ne de beyazı

kaldı kardelenliğimizin

tuzunda boğulurken deniz

çığlık, çıplak gagasında martılar

su,

ateş.

toprak...

aurasında,

temsili habitatında

kulun, kuludur soyuna insan

insan ki masumiyetin çağdaş kiri...