Kurbanlık Umutlar
bu yer,bu zaman,bu zamansızlık
bu kendine yabancılaşmış hal!
içimdeki her şey! ...etrafla nasıl uyumlu
dilek tuttuğum durak,beklerken nasır tutan yüreğim
kaçan hevesim,yarı açık çürük pencereler
üzerime nemden yağan deniz...nedir bu hal!
gözlerim çöllerden çorak şimdi
kirpiklerimin gölgesine sığındım
rüzgar dediğim,maskeye mahkum nefesim
mecburiyet kumsalının tozları gözümde birikti
aklı kaçık yarınlarıma bıraktım gençlik denen hediyeyi
umudu kestim kurban niyetine,sabahın kör bir vaktinde
kanatlandırıp uçurdum köprülere mecbur bırakmadan
ıssız topraklarda kaybolur da belki...bilmem ben...
ben içimden geldiği gibi düştüm tek başınalık girdabına
içimden geldiği gibi öldüm,içimden geldiği gibi sonum oldum
içimden geldiği gibi öğürdüm içimdeki birikmişliği
dışımdan gidenlere benzedim ya sonunda...isyanım işte buna...