Kürkçü Dükkanı Değilim

tebessüm süsü gözlerim tok artık

mutluluğa beş kala;

beni çoktan geçtiğin umutlarda...

hani dünyaları sığdırırdık bir çift yüreğe,

sen hayat saçan kırmızılarıda

bense umut gördüğün saf beyazlarımda...

anlamak meseleydi aslında;

ölümün;ölmeden bir nefes önce geldiğini

ve;öldüğün anda o keskin korkunun bittiğini

ben sana her nefesimde beni mi öldür dedim ki?

ölümünden önce hissettim

bedenimden ruhumun gittiğini...

ben topraktım;emek yangını

baharın yağmuru gibi damlasaydın,

buram buram sevda kokardım.

sen;kışın yağız karı gibi yağdın,

buza buz kesti yüreğim;

nefes alırken dağlara çarptı ciğerim;sevdim derdim;

yine de susardım..

hiçbir olasılığın olma olasılığını düşünmüyorum sabahlarda

bir büyük sıfır demektense

sıfır büyüktür bir diyorum iç hesaplaşmalarda

inadına dimdik duran bir olmaktansa

içinde yaşayan sıfır olmayı yeğliyorum

birkaç hayat kırıntısı bırakmak için artakalanlarda

bir kuş nasıl karnını doyuruyorsa

ekmekten kalan kırıntılarda

sende yüreğini doyur artık benden kalan

tebessüm süsü gözlerle;benden kalanlarda

ve;yitirilme vaktidir şehrişiirim

sessiz ve usulca bu karanlık şehirden gidelim,

ağırlıkyapmasın hiçbir yalancı bulut gölgeme

ben kürkçü dükkanı değilim

ne bir hayvan için kürkünü

ne de bir kürk için;

hayvanını severim...