Kurşunun Yönü

büyük şehrin öfkesinde

ve zamanın içinde

vurulur belleğim

kanar ve kaybolur anılar

bir güneş düşlerim hep

gene de büyür acılarım

gökyüzünü örtecek kadar

oysa bir umut olacaktır hep / inanırım

ben her gece

ışısın ve ısınsın biraz diye karanlığım

bir sızıyı ödünç alıp gözlerinden

kendimi bir ucumdan yakarım

kurur yaşamın kökleri

sana susuzluğumdan

ellerimde ölümler filizlenir

ruh giyinir sözlerim

ıskalasam da hayatı

kurşunumun yönünü ben çizerim

hadi öp beni içimden / öp ve ışıt geceyi