Kurt Yeniği Gönül

tozlu topraklı yolar gibi

garip gönüldeki haller gibi

toprağa düşen damla gibi

zindana düşen bir lahza ışık gibi

dağa çıkmış yalın derviş gibi

gönülden dünyayı atmış kul gibi

kar üstüne düşmüş köz gibi

dağları yüklenmiş akıl gibi

kurt yeniği yıllanmış çul gibi

ekin ambarında kalmış güve gibi

çıkmaktan korkan,mapuslu gibi

çıkmıya korkuyorum kabuğumdan

uzatsam başımı, ezilmeye razımıyım

bindiğim dalı kesmeye balta olmaya

çıktığın sandalyede ipini kesmeye

varmısın, kalıbını çakarlar da toprağa

Haktan başka kapını çalan varmıdır

//ipek kozası şu dünya

kabuğumdan çıktığımda

En güzel kelebek olup

Semaya uçmaya varmısın//

Katılmak isteyenler katıla bilirier gönül dostları

Varmısın dağları engelleri aşmaya

Varmısın yürekdeki acıyı unutmaya

Mutluluğa bir meşale yakıp-

Adına umut koymaya-

Varmısın yalan dünyanın

Gerçeğini oynamaya...

Hadi güzümüze güç katalım-

Ruzgar biz olup biz eselim diyar diyar

Yıldız biz olalım-Biz parlayalım geceleri

Ve deniz olalım-Maviyi andıralım

Umut olalım tüm çaresizliklere

Çıkalım kabuğumuzdan...Emrah Köçekçioğlu