Kurtuluş Savaşı

Aziz yurduma kastetmişken düşmanlar

Dur denir de milli mücadele başlar

Pervasızca dört bir koldan saldırırlar,

Karanlıklara güneş Samsun'dan doğar

Erzurum' da ince bir kıvılcım çakar,

Sivas'ta meşaledir tüm yurdu sarar,

Bütün kalpler vatan vatan diye çarpar,

Yokluktan küllerinden yeniden doğar.

Kadınlar dul, çocukları yetim kalır,

Evlatların eline kına yakılır,

'Ya istiklal, Ya ölüm! ' beyne kazınır,

Kurtuluş destanına böyle başlanır.

Başkomutan gelir ölümü emreder,

Mehmedim tek cümle 'Vatan sağ olsun! 'der.

Düşmana aman vermez tekbirli diller,

Ve siperlere konur tek tek yürekler.

Mermi taşır cepheye Nene Hatunlar,

Gülle sallar düşmana Seyit Çavuşlar,

'Şehit ol! 'diye gönderir tüm analar,

O mübarek kanla sulanır topraklar.

Hilal bakarken Mehmedimin kanına,

Gıptayla bir yıldız süzülür yanına

Simgedir o, bayraktır taçtır başına

Yan bakanların bakılmaz gözyaşına

Hasan Tahsinler tetik çeker ses verir

Türk milleti duydum der düşman devirir

Urfa, Maraş Antep'te sayfa çevrilir

Yurduma göz dikene dersi verilir

Ecdadımız üstüne düşeni yaptı

Bu mukaddes vatanı bize bıraktı

İlelebet, sönmeyecek ateş yaktı,

Tarih kurtuluşun destanını yazdı.