Kuruluştan Kurtuluşa Cumhuriyet Destanı

I

Doru atın tırısa kalkmasıyla başlar cengimiz

Kös vuruşlarında mehteran

Has dur zaman!

Orta direkli kara yazgılı kıl çadırda üryan

Doğuşların muştusunda gün

Bir ayinin tütsüsü Issık gölüne vurulan

Sakız ağaçlarında dileği şaman bir ana

Atasının taş dikitine açılan avuçla asude

Dileğin tek tengriye akışı ötelerden avuç avuç

Bey toylarına aşina yüzlerin kutlu töresi

Aksakallı sözlerin tutulmasında sır

Kırkım zamanı koyunların

Konargöçer düşlerde otağı

Kargı ucuna asılan al mendil

Ortasına dikili obanın murat

Yurt bellendi yaylaklar

Bir yanda kuzularken mevsimsel dönğü

Öte yandan soy verdi

Boy verdi balalar

Gürbüz oğlanlar çayırda tutuştu güreşe

Gerilen yayların hedefinde bir ceylan

Bir nara bekliyordu Çin ilinde ahali

Ve vakit ermemişti daha kim bilir

Lakin ne Kürşadlar büyüyordu soy soy

II

Çekik gözlerine iffet gizli Hun kızları

Hançeri göğsüne sapladı yan bakışların

Doru atlar asıl o zaman tırısa kalktı biteviye

Gece saraya düşüyordu Kürşadî naralar

Çerilerin kırkı bir sarayı basıyordu

Ahale-i Çin kırk çeriyi konuşuyordu

Çin Seddi'ni aşıyordu naraları ya

Titriyordu imparator

Bir Kürşad'a karşın Hun, Kürşad'a keserken

Gök tengri bunu biliyordu

Türk yazıtlarına Orhun'da söz kazınıyor

Bilge Kağan yüzyıllara derunî ve Davudî sesleniyordu

_Gök delinmedikçe!

_Yarılmadıkça yer!

Buyuruyordu ulu kağan ve Göktürkler dinliyordu

Desise Çin demekti

Savaş hile!

Yumuşak ipek gibi girdi hain kanına

Ve dahi kıtlık vurdu obayı

Göç düştü yollarımıza

Ahh! Hazar kuzeyi ve güneyi güzergâhtı

Kalanlar oldu

Unuttu soyunu sopunu

Bir bir asimile naçar

Gidenler Anadolu'ya yurt diyecekti baki

Bir ilahî buyruk Cibril tebliğine düşünce

Hira nura kesiyor bilen bilir

Çöl ortasının yüreğine Gül açıyordu

Kokusunun lafzıyla,

_İkra diyordu ya Cibril

Daha sure-i Fetih nazil olmadı

Ki, kutsî emanetti İslâm

Ayet ayet akıyordu Türklüğe

Ve zaten

Bir tengri değil miydi? O

Kılıçlar İslâma etti yemin

Mihmandarı oldu İslâm'ın bu demde sonra

Alp'ten dağların ardından Arslan kükremesi

Ovaya inince Malazgirt'te

Cuma ve salâsı

Hutbesinde beyaza büründü

Serdarın önde gideni

Tekfur korkuya namzet kös kös

Takvim bin yetmiş bir gürz ucunda zafer

Muzaffer kumandan Alparslan

O da Kürşad neslinden, Kürşad huylu değil miydi?

Ve Soylu

Töre bozulmadı yurt oldu Anadolu

Kutalmışların yurdu

Çer'ağ yangıları Taptuk dergâhında Yunus oluyordu

Oluyordu Hacı Bektaşî Veli bozkır ortasında

Yesevi alazıydı çoktan tutuşan

Mencik Baba oluyordu Tarsus'ta ve Horasan kokuyordu

Anadolu oluyordu öz be öz

İlim üzre doğanlar boy veriyordu dergâh dergâh

Aynı Kevser düşünde serinliyordu yürekler

Kırk kapı ya tek rabbe açılıyordu

İman erlerine kılıç kalem oluyor

Kalem kılıca kesiyordu küffar karşısında

Eren -alperene doğuyordu

Ötügen yurtluğundan yadiğar demir kordu

Yürekler...

Sabır su oluyor akıyordu

Yeşilırmak vurgunu kıvrım kıvrım

Yediveriyordu dergahi güller

Hüsna tecellisi ve dahi tezahürü

III

Söğüt dal veriyordu rüyaların yorumu

Salkım saçak...

El verdi şeyhlerin Edebalî olanı bir de altın öğüt

Ey Oğul!

Dediğinde

Bin iki yüz doksan dokuz'du tarihler

Yine devlet kuruyordu kutlu töre

Osman Bey ismi altı asra düşecekti

Ve okunacaktı hutbe hutbe

Ferman ferman

İl il irkiyordu zırha bürünmüş bakışlar

Tedirgin ve korkak!

Anadolu ilelebet yurt oluyordu Türk'e

Bursa Orhan gaziden yadigâr

Yemyeşil!

Başkent oluyordu Söğüt'ten düşlerimize

Hisarların Rum elinde olanı düşmeliydi

Er ya da geç

Fetih muştusuna ramak kalmıştı zaman

Demişti ya: Hatemülenbiya

_''Ayrılıkta azap vardır'' ya ümmetim!

Birlik sağlanmalıydı beylik beylik

Anadolu'da

Toylar düzenlendi

Kargılar çekildi

Çubuk ovasına fitne düştü

Timur nefsine yenilmişken

Aksıyordu dirlik

Yıldırım tükenmişken

Galibi yoktu

Anadolu yanıyordu il il

Dönemdi fetret geldi geçti

Dokunmadı on yıl

-Kalyonlar çekilecekti- artık

Şair dilince ?'Surda gediklerin mukaddes olanı''

Açılacaktı tamamdı vakit ama

Daha topların büyük olanı dökülmedi

Akşemsettin, Mola Güranî

Sultanların Fatih'ine öğretiyordu ilim

İkinci kez tahta çıkınca Sultan Murat oğlu

Çağ açılıyor yeni ve kapanıyordu eski

*Nisan ayında otağ kurdu papatya öncü

Bin dört yüz elli üç mayısında

Artık gül açıyordu.

... ?'Ne güzel komutandır'' muştusunda

Hadis vücud buluyordu Muhammedî

Sure-i Fetih çınlıyordu arş-ı âlâ da

Tıpkı Mekke-i fetih misali

Arî aklın iflasında karadan yürüdü gemiler

Ulubatlı Hasanlaştı her bir nefer

Sancağı diktiler sura

Fetholundu İstanbul

Hoşgörü ekildi tohum tohum

Çatladı boy verdi İslamın nuru

Herkes -Kitabınca- yaşadı

Cuma-Cumartesi-Pazar

Üç gün değil sadece haftaya düşen

Aynı şehirde

Dehanın tezahürüydü

Fatih_name!

IV

Fetihti yaşam, ganimetti dönüşler

Viyana kapısına dayanan cengin

Dönüşleri ödetti bedelini

Verdi kellesini veziri azam

Duraklama sayıldı büsbütün

Sefa başlamıştı lale devrinde

İbrahim cömertti balıklara

Aslında, aslında haklıydı

_*inci denizden değil miydi ?

Kim deliydi acaba!

Diye sordurdu yazarlara taa bu asırda

Ne hükmü vardı

Gitmeliydi balığa

Züyif akçeler düşünce hisseye

Kazanlar kalktı ocaklarında yeniçerinin

Ters çevrildi ya

Devşirilen değil de

Kayrılan girdi ocağa

Ve ağaların keyfinde esame

Bahşiş derdine düşenler

Cülusu sevmişlerdi her dem

Fırsatçılar Celalî oldu isyanlarda

Patronu Halil'di bir zaman

Sarıyordu yangınlar şehir şehir

Kabakçı Mustafalar'dan çıkan alevle

Kellesini istiyordu vezirlerin ves'selam

Bekaya verildi kelleler bir bir

Erim erim eriyordu saraylar

Hazine-i hassa'ya

V

Dirlik bozulmuştu tımarda

Yoktu ganimet yazıldı Karlofça

Bin altı yüz doksan dokuz takvime düştü kabus

Ahh ihtişam neredesin?

Başladı gerileme

Sıtma sardı vücudu

Kesiliyordu uzuvlar yazık

Altı asıra hükmün suyu çekiliyordu

Yavaş yavaş

Ne zordu Osman Bey ?

Islahat dedi fermancı Mahmutların ikincisi

Okumayacaktı esamesini yeniçerinin

Alev alev yanıyordu İstanbul

Fesholuyordu yeniçeri

Fes giyenlere terk edeceklerdi mekânı

Kazanları ters çevirenler yoktular artık

Küçülen bakışlarında Anadolu'nun

İstanbul kapatıyordu kapılarını

Vahdettin yaşlı

Damatlara söz geçiremiyordu

Neydi O Mondros?

Ya o Sevr paçavrası

Mavi gözlerinde Anadolu görülen

Kolağası Mustafa Kemal Atatürk

Koymuştu kafasına

_Anadolu Türk'ün kalacaktı

Seyr-ü sefer eyledi Samsun'a

Bin dokuz yüz on dokuz mayısı

Yine ve yeniden mayısta

Zaferlerin nişanesi

Güneş ne de güzel parlıyordu

Ey Bandırma vapuru

Kıymeti içinde saklı bir kurtuluş taşıyordu

O da biliyorken bunu

Kıyıdan seyrediyordu

Napusula

Ne şanlı bir görevdi Ata'yı taşıyordu

Ulusun kaderini taşıyordu gün gün

Tıpkı -Elif'in kağnısı- ayırdındaydı elmasın

İstiklâli ve istikbali taşıyordu dahası

Var mıydı ötesi?

Kefere şaşkın

Misak-i milli Amasya oluyor okunuyordu

Anadolu kaderini tayine memurdu

_ ?'Ya istiklâl ya ölümdü''

?'Hangi çılgın zincir vuracaktı''

Nusrat olacaktı boğazda

Dökecekti Türk'ün kaderini, mayınları

Conk bayırı ve Anafartalar

_Böylesine bir cengi görmeyecekti

?'Çanakkale geçilmeyecekti''

Geçilmedi evvelallah!

Ses geldi

Kumanya : Üzüm hoşafı!

Ses geldi

Kumanya : Yok!

Lazı-Çerkezi-Kürdü ser verdi

Elli yedinci alay secdede

Vermedi namusunu

Sözüm ona kutsal armada (!) batıyordu sularda

Pas tutacaktı hakikat

Tarihe şerh düşüldü

Miladı oldu Çanakkale

Yırtıldı Karlofça artığı antlaşmaların topu birden

Anadolu bu, besleme ihanette gebeydi gene

Ethem çekildi dağa

Oy Ethem oy demedi mi peygamber

_''Ayrılıkta var azap''

-Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır-

Dedin ya Atam

-Satıh bütün vatandır- ekledin büyük söze

Emir tekâlifi milli oldu mecliste

Bir çift çorap ödünç alındı analardan

Yeni gelin süt parasını verdi bebeklerinin

Bebekler mütebessim

Ziynetlerini çıkından çıkardılar

Beşi bir yerde Vatan dediler teklifsiz

Eritildi dirhem dirdem

-Vatan Sağ Olsun- du yalnız

Yalnız vatan sağ olsundu

Hasan Tahsin'di ilk kurşunu atan İzmir'de

Maraş'ta Sütçü İmam

Antep'te Şahin Bey

Ya Adile on başı

Yirik Fatma

Kılavuz Hatice

Türk Anası değil miydi ?

Kınalı elleri sille oluyordu düşmana

İl il ilçe ilçe kurtuluyordu vatan

Harbin adı İstiklâl

Yazıldı Marş-ı İstiklâl

_Ey büyük Akif sırtında paltosu yok şair-i âzam!

VI

Ve Lozan tescili istiklâlin vesikası

Yumrukların serti vuruldu

Masada

Alındı haklar

Pranga maddeleri kaldırıldı tarihin

Kapitülasyonlar ve devamı

Cumhuriyet'in adımı atılıyordu

Büyük Türkiye!..

_''Demirağlar örülmeliydi'' on yılda

Muallimlere emaneti yeni nesil

Sümerde basma üretilmeli

Tütmeliydi bacaları behemehal!

İzmir de iktisada kongre toplanmalıydı

Ödenmeliydi son borçlar

İmar edilmeydi yurt il il

Bir hitabe lazımdı gençliğe

_Muhtaç olduğu asil kan! Damarlarında

Demeliydi Atam ve dedi de

İnsi bir yorgunluk kaplarken uzuvları

Aman yarabbi!

Tabipler gelip giderken odasına

Şarapnel yarasına benzemiyordu bu

Takvimler ahh takvimler Kasımı vuruyordu

Dolmabahçe'de bakışları soluyordu güz sonu

Mavi mavi

_Demişti ya, ?'geldikleri gibi giderler''

Gittiler... gittiler de

Şimdi sırası mı Dolmabahçe saatleri

Kitlenirken saat dokuz sıfır beşte

Senin gidişine Atam dedi cümle ulus

Gözyaşına gark Türk Milleti durmaz

Bin dokuz yüz otuz sekiz

VII

Bir büyük doğumdu başladı mefkûre

Bir büyük ölüm dağladı yürekleri kor

Kutalmışların ülkesi kaldı Anadolu

Ve dahi kalacak ilelebet

Söz Atam Söz!

Şanlıurfa: 22.02.2009 saat:13:42