Kurumuş Yaralar

Şimdinin çıkmazında

Geçmişe

Gözyaşı bırakıyorum.

Kurumuş yaralarımı

Islatsın diye...

Birazdan kabukları

Sökeceğim yerinden

Nasibi yokmuş

Gözlerimin

Bu geceki uykudan

Bolca nasiplendi

Hayalindeki buğudan.

Gözyaşlarına boğuldu

Dirilip dirilip durmadan

Söktüm yaraları

Yüreğim kanlar içinde

Kabukları avuçlarımda

Avuçlarım gecenin çininde

Gece gözlerimde kızıl

Gözlerim, kırmızı yaşlar içinde

Nasibi yokmuş ellerimin

Seni değil de yaraları tutar

O yaralar ki yüreğime

Gidişinden yadigâr

Şimdi ben yaşasam ne fayda

Ölsem neye yarar.