Kuşku Ve Sevda

tutunamadım yine bakışlarında ki yaşamın çaresine

düştü düşecek hayaller sensizliğin uçurumundan

benzeri görülmemiş bir kaygı çalkalanıyor içimde

kimsesiz bir çocuk gibi ağlıyıp duruyor yüreğim..

rehin bütün çıkmaz sokaklara yalın ayaklarım

gündüze hasret karanlık gibi kuytu kalmış bedenim

sana uğrayan her rüzgara sevgi fısıldı duygularım

düşen her yağmura sitemlerimi yazdı korkularım

bir çığ gibi büyüdü özlemim vuslat dağlarında

ve bütün tabiat şahit oldu ölmelerime...

kaçtır gömüyorum gökyüzüne bütün umutlarımı

yıldızlara asıyorum usulca aşka olan inancımı

düşerken boşluklara ruhumda ki çaresiz korku

ağlayan her meleğe adını söyleyip susuyorum..

mahsun telaşlarımda sisli bir sonbahar kaldı

pus tutan yalın bir çığlık soldu dudaklarımda

son nefesini verirken yalnızlığın en gerçek yüzü

can çekişirken yorgunluğumun en soğuk güzü

daha kulaklarıma ilişmeden aşkın mutsuz sözü

kaybolmuş bir mezara döndü bütün hikayem..

oysa ben hala seni yaşıyorum masmavi bir dünyada

tozpembe resimler çiziyorum gülümseyen hayata

sendelerken uzak kalmış sevinçlere gözbebeklerim

hiçkimseye yazılmış şiirdim sana

bir çiçeğin saflığından yürürken sevdaya...

06-10-2010

a.a.