Kuşlar Göçerken

Kalbimi hüzün sardı kuşlar göçerken yine

Irmak gibi akıyor nasıl da sıralanmış

Aklıma düştün birden ne çabuk geçti sene

Sevgiyle dolup taşan yüreğim yaralanmış

Buğulandı gözlerim bakarken gök yüzüne

Anılar serit gibi sanki saatler durdu

Nasıl kanmıştım senin aşkla dolu sözüne

Geleceği görmedi kalbim sevdayı vurdu

Şımarık bir gül gibi bülbülüne zulmettin

Hiç derman bırakmadın kesildi sevda yelim

Kuruttun gülşenimi baykuşa yuva ettin

Ankara bozkırında ruhuma çöktü ölüm

Pırangalar kırılsın tükensin esaretim

Kaf dağında cadılar küllerimi savursun

Delirdim ben çıldırdım yok oldu basiretim

Felek de boş durmasın ruhu yaksın kavursun