Kuşlar mı Küstüler

Kuşlar mı küstüler şehrin pervazlarına?

Kuklamı gömmüşler çocuk mezarlarına!

Ray üstünde gidiyor öküz bağlı kağnılar,

Toprak saksıda çocuk büyütür apartmanlar.

Göz bağından ninni fısıldar cılız ışıklar,

Bir sakız parasına satılır en derin uykular.

Gülüşler ödünç alınmış, ipler boğazı düğümler,

Âlemi kendi mülkü sanır, can alır hükümler.

Sahnede alkışlanır, aslı iplerdeki kukladır,

Ruhları gömmüşler, leş bedenler pazardadır.

Gözleri camdan sanki, kalbi kurmalı saat,

Yoktan var olan kul, ancak ölüme eder biat.

Zeytin bahçelerinde vahşet, utancımızın duvarı,

Neron’u bile kıskandırır modern çağın feryadı!

Bir kuyu bir kovayı boğar en derinlerde,

Bir kurt çocuk parçalar o kanlı gömleklerde.

Zindanlar bekler ruhların en pak bekçisini,

Zindanlar yetiştirir geleceğin efendisini!