Kütüphane Günlüğü

kütüphane günlüğüne

görevli, firari bir aşk düşürdü

cam kadar büyüktü gözleri

elleri ayakları titriyordu

gömü bulmuş olmalı dersiniz halini görseydiniz

felsefe rafına merdiven dayadı

otuzunun ikindisine basar gibi...

aşkı sorgulamalıydı artık

şehirden ve şiirden geçip

belki bir sahil kasabasına yerleşmeliydi

sayfaları çevirdi tek tek

aynadaki suretini karanlık bir odada hapsetti

belli ki haz etmiyordu görüntüsünün gürültüsünden

son kez kendine uzaklardan bakıp gölgesini yere düşürdü

aşkını arıyordu belli, kitaplara gömüldü