Kutupta Aşk

Bir sonbahar şairiyim

Yaz mevsiminde intihardan dönen.

Korkmaktayım ki silmişim

Baharın güneşini,

Gölgemden,

Gözlerimden,

Yüreğimden...

Gelme ne olur yanıma

Dokunma buzullarıma

Ben kutuplardayım

Eritme buzlarımı bedenimden

Eksiltme beni

Gidenlerin yaptığı gibi...

Akmasın gözyaşlarım

Soğuk denizime, yüreğime.

Mısralarıma gömdüğüm aşk

Seninle atmaya başladığında,

Dudaklarıma düşen bir ateşti,

Sessizliğimde yankılanan

Bir baykuş çığlığıydı adın

Gecemde sayıkladığım

Gündüzümde kaçtığım

Cesurdum hem de

İntihar uçurumuna gidecek kadar cesur,

Belki de ahmaktım

İnanacak kadar,

Ama şimdi

Korkağın tekiyim

İnancım ise

Bir ateistinki kadar.

Onun ki tanrıya,

Benim ki ise aşka...