Kuyu

Özge'me...

ay düşecek şimdi sevdiğim

yerle yeksan olacak gece

sabah, bekaretini

bozacak zifiri karanlığın

oluk oluk gün akacak

yeryüzü döşeğine.

toprak çekilecek

katman katman...

gök;

yıkanacak kirli yıldızlardan

huzur...

binecek gönlümün kursağına

mutluluktan boğulacağım...

sinecek tenimin şakağına ölüm

o gün bugün değil lakin mevt olmayacağım

ruhum sivri dilli bir kelebek...

madde, haddiz bir yanılgıdır...

gün, karamsar bir yetimin soluğundan ibaret

içimdeki titreyen hislerin tarifidir gözlerin

...

ay düştü işte sevdiğim

yerle yeksan oldu gecenin zifiriliği

babasız bir gencin mahsunluğu kadar derin

fikirsiz bir cahil kadar saf bir haletleyim

topladım nem varsa sana sunacak.

bir iki satır söz,

koca bir şiirin gediğine girince

sana olan sevdamın tarifini yapabilme ihtimalim boy gösterir

içimde...

taa en derinde bir yerde.

bir kuyu hıçkırığı biner kulaklarıma...

sonsuz kere yankılar kümsei...

ve iki kelimenin ebedler boyu kulağımda can çekişmesi

.

.

.