Lâ
ÖI
uyur tanrılar ben geçerim uykularından
durmuştur saatler
eski bir alışkanlıktır
içindeki ölüleri toplarım
kalabalıktır kadınlar
bir kurşun
vazgeçer kendinden bir çiçek
ya bu ellerin elsizliği
bulanık mağaralar
ya bu ibresi bozuk pusulalar
bulutlar ve kuşları göğün
çoğul bir uykudur
organik yaşam
bir türlü geçmeyen geçmiş zaman
pıhtılaşmış felâket
benlik zamanı
uyanır tanrılar