Lâ -II-

Âmin secdeye ân, çekilirim

Uyanık olur da ten

Cânân'a ben bilmem derim.

Ay gecenindir

Gün göğe gebe

Düne muhabbet eyler Samed

Hû sebebim, suâlsiz ise,

Yarına selâm iliştirir Muhammed.

Nûru ile üflediğinde hükmüne

Sessizliği alır kalabalık

Eser âlem, can bulur dünya âlem

Kelimeler burada kifâyetsiz

Yoklukta günâhlar tövbeye tâlip

Dahası seviyorsun bu beni şeksiz

Şumansız, dünyasız oldum ben bir hiç

Böyle hâyâ

Aşk sezinliyor yanaklarımda

Beyaz kırılır yeşile

Huzur varsa eğer, küfür lâ.