Labirent

Döndüm durdum hep kendimi aynı yolda buldum

Kendime neden diye sordum durdum

Bir labiretmiş meğer yaşam

Anladım yola iyi bakmayı öğrendim

Gülsem mi?ağlasam mı? Bilemedim

Durdum dinlendim,yola baktım

Yola işaretler koydum

Zihnimle arkadaş oldum

Aklımala yola ışık tuttum

Oyun dedim kendime

Durup baktım arada geçtiğim yere

Kahkahalara boğuldum

Oysa ne kolaymış kabul edince

Anlamak ve zihnime sormakmış çare

Geçtiğim yollarda anlamlardan izler varmış

O izleri görünce yollardaki dolambaçlar azalırmış

Şimdi zevkle yürür oldum

İşaretleri gören yolu bilen

Labirenti seven ,sonundaki çıkışı bilen

Lakin labirrnti zevkli hale getiren oldum

Gelsem de yine aynı yola, anlayan oldum

Yaşam denen labirenti seven oldum